Zacznij od jednej myśli i konkretnego odbiorcy

Infografika pomaga szybko zrozumieć informację, ale nie musi przedstawiać całego tematu. Zanim otworzysz program graficzny, zapisz jednym zdaniem, co odbiorca ma wynieść z materiału. Może to być kolejność działań, porównanie kilku możliwości albo wyjaśnienie zależności. Jeśli zdanie zawiera kilka niezależnych wniosków, prawdopodobnie planujesz więcej niż jedną infografikę.

Określ też, gdzie materiał będzie czytany. Obraz oglądany na telefonie wymaga innego podejścia niż plansza do prezentacji: drobne podpisy i wiele kolumn mogą stać się nieczytelne po zmniejszeniu. Pomyśl o osobie, która widzi temat po raz pierwszy. Jakie pojęcia trzeba jej wyjaśnić, a które szczegóły może znaleźć w tekście towarzyszącym?

Przykład: niewielka pracownia chce pokazać klientom, jak przygotować brief do zamówienia projektu. Zamiast opisywać wszystkie zasady współpracy, wybiera cztery pytania: co ma powstać, dla kogo, gdzie będzie używane i jakie materiały są już dostępne. To wystarczająco wąski temat na prosty obraz.

Oczyść materiał, zanim narysujesz układ

Zbierz informacje w zwykłym dokumencie. Oddziel najważniejszy komunikat od objaśnień, przykładów i danych pomocniczych. Przy każdej pozycji zapytaj: czy bez niej odbiorca zrozumie główną myśl? Jeśli tak, przenieś ją do podpisu pod grafiką lub usuń. Skracaj przede wszystkim przez wybór treści, nie przez zmniejszanie liter.

Sprawdź znaczenie używanych liczb i pojęć. Wykres ma sens wtedy, gdy wartości można uczciwie porównać, a odbiorca wie, co przedstawiają. Nie zamieniaj luźnych obserwacji w procenty ani nie dodawaj efektownych danych bez możliwości ich weryfikacji. Jeżeli korzystasz z cudzych informacji, zanotuj ich pochodzenie na etapie pracy, aby później móc podać źródło w odpowiednim miejscu.

W przykładzie z briefem nie potrzeba wykresu. Każde z czterech pytań może mieć krótki nagłówek i jedno objaśnienie, np. „Gdzie będzie używane? Podaj kanały i formaty, których potrzebujesz”. Tak przygotowana treść ułatwia wybranie układu bez dopisywania tekstu tylko po to, by wypełnić pustą przestrzeń.

Dobierz układ do rodzaju informacji

Najpierw zrób szkic z prostokątów i linii, bez kolorów oraz ilustracji. Dla procesu sprawdzi się ciąg kolejnych kroków; dla porównania — równoległe bloki; dla zestawu powiązanych pytań — lista lub siatka. Forma powinna podpowiadać, w jakiej kolejności czytać treść. Nie używaj strzałek, jeśli elementy nie tworzą rzeczywistej sekwencji.

Ustal wyraźną hierarchię: tytuł mówi, czego dotyczy obraz, nagłówki pozwalają go przeskanować, a krótkie opisy dodają potrzebny kontekst. Grupuj elementy, które należą do siebie, i zostawiaj między grupami oddech. W przykładzie briefu cztery ponumerowane bloki mogą prowadzić wzrok od pierwszego pytania do ostatniego. Numeracja jest przydatna, jeśli pokazujesz proponowaną kolejność; w przeciwnym razie wystarczą osobne nagłówki.

Ikony traktuj jako wsparcie, a nie zastępstwo tekstu. Symbol, który dla autora wydaje się oczywisty, odbiorca może odczytać inaczej. Jeśli grafika zaczyna potrzebować legendy do każdej ozdoby, uprość ją. Czytelny szkic bez dekoracji jest lepszą podstawą niż atrakcyjny projekt, w którym trudno odnaleźć główną informację.

Dopracuj wygląd bez utraty czytelności

Wybierz ograniczoną paletę barw i stosuj ją konsekwentnie. Kolor może wyróżniać nagłówki lub grupować podobne informacje, lecz nie powinien być jedynym sposobem przekazania znaczenia. Przy porównaniach dodaj etykiety, a przy kolejnych krokach — nazwy lub numery. Dzięki temu sens pozostanie zrozumiały także wtedy, gdy ktoś nie rozróżni zastosowanych kolorów.

Zadbaj o kontrast tekstu z tłem, proste kroje pisma i rozmiar liter odpowiedni do miejsca publikacji. Oceń gotowy projekt w pomniejszeniu zbliżonym do tego, w jakim zobaczy go odbiorca. Jeśli musisz przybliżać obraz, by przeczytać kluczowe zdanie, skróć tekst albo zmień układ. Sprawdź również, czy długie słowa, polskie znaki i podpisy nie wypadają poza swoje pola.

Do publikacji cyfrowej przygotuj opis alternatywny przekazujący najważniejszą treść obrazu. Gdy infografika zawiera więcej informacji, umieść je również w dostępnym tekście obok niej. Sam podpis „infografika o briefie” nie zastąpi czterech pytań, które są sednem materiału.

Sprawdź projekt przed publikacją i zachowaj wersję roboczą

Przeprowadź ostatni przegląd w dwóch rundach. Najpierw sprawdź treść: czy tytuł odpowiada zawartości, kolejność jest logiczna, a skróty i terminy są zrozumiałe? Potem oceń obraz: czy wzrok trafia najpierw na najważniejszą informację, czy podpisy da się odczytać i czy nic nie sugeruje związku, którego nie ma. Warto pokazać projekt osobie, która nie zna materiału, i zapytać, jaki wniosek z niego zapamiętała.

Przed udostępnieniem skontroluj pisownię, źródła wykorzystanych informacji oraz prawo do użycia zdjęć, ikon i innych elementów. Zapisz plik w formacie odpowiednim do miejsca publikacji i sprawdź jego wygląd po wgraniu, zwłaszcza na małym ekranie. Zachowaj też edytowalną wersję projektu. Ułatwi poprawienie błędu lub dostosowanie treści do innego kanału bez budowania infografiki od początku.

Wróć do kategorii ↗