Zacznij od drogi czytelnika, nie od liczby linków
Linkowanie wewnętrzne polega na umieszczaniu w treści odnośników do innych podstron tej samej witryny. W artykule pełnią one prostą funkcję: pozwalają czytelnikowi przejść do informacji, której potrzebuje, bez szukania jej od początku. Mogą też ułatwiać odkrywanie starszych publikacji. Nie oznacza to jednak, że każdy tekst powinien odsyłać do jak największej liczby miejsc. Link ma sens wtedy, gdy odpowiada na pytanie, które może pojawić się w danym momencie lektury.
Wyobraź sobie artykuł o pisaniu opisu usługi. Ktoś, kto dopiero ustala, do kogo mówi marka, może potrzebować tekstu o rozpoznawaniu potrzeb odbiorcy. Ktoś inny, po napisaniu pierwszej wersji opisu, skorzysta z instrukcji redagowania nagłówków. Oba kierunki są powiązane z tematem, ale pomagają na różnych etapach pracy. Przed dodaniem odnośnika zapytaj: po co czytelnik miałby teraz kliknąć i co znajdzie po przejściu?
Połącz artykuły według zadań i pytań
Najłatwiej zacząć od krótkiej mapy treści. Dla wybranego artykułu wypisz jego główny temat, pojęcia wymagające wyjaśnienia oraz zadania poprzedzające i następujące po tym, które opisujesz. Następnie sprawdź, czy masz już publikacje odpowiadające na te potrzeby. Przy tekście o planowaniu newslettera mogą to być artykuły o wyborze tematów, pisaniu tematu wiadomości i ponownym wykorzystaniu opublikowanych materiałów. Jeśli odpowiedniego tekstu nie ma, nie zastępuj go linkiem do czegoś tylko luźno podobnego.
Warto rozróżnić trzy użyteczne połączenia. Link do materiału podstawowego pomaga zrozumieć termin bez wydłużania bieżącego artykułu. Link do pogłębienia rozwija jeden z poruszonych wątków. Link do kolejnego kroku prowadzi od wiedzy do działania, na przykład od planowania artykułu do przygotowania konspektu. Taki podział ułatwia wybór miejsca dla odnośnika: najlepiej umieścić go przy zdaniu, które pokazuje, dlaczego dodatkowa lektura będzie przydatna.
Napisz odnośnik, który zapowiada zawartość
Tekst linku powinien mówić, dokąd prowadzi. Zamiast „kliknij tutaj” lepiej napisać „zobacz, jak przygotować konspekt artykułu”. Czytelnik może wtedy ocenić, czy chce przerwać lekturę, a osoba korzystająca z czytnika ekranu dostaje bardziej zrozumiały opis odnośnika. Nie trzeba przy tym za każdym razem używać pełnego tytułu strony docelowej. Ważniejsze, by sformułowanie było naturalne w zdaniu i zgodne z tym, co rzeczywiście znajduje się po kliknięciu.
Dodaj też kontekst. Zdanie „Jeśli trudno Ci wybrać główny wątek, zacznij od uporządkowania pomysłów na tematy” wyjaśnia powód przejścia lepiej niż samotny link wstawiony na końcu akapitu. Unikaj kilku odnośników obok siebie oraz linkowania tych samych ogólnych słów w całym tekście. Gdy każda wzmianka staje się linkiem, czytelnikowi trudniej odróżnić ważną podpowiedź od przypadkowego odesłania.
Zachowaj główną ścieżkę lektury
Artykuł powinien być użyteczny również dla osoby, która nie otworzy żadnego odnośnika. Wyjaśnij w nim to, co niezbędne do zrozumienia głównej myśli, a linkami rozwijaj wątki poboczne. Jeśli w każdym akapicie trzeba przejść gdzie indziej, by nadążyć za wywodem, prawdopodobnie brakuje krótkiego wyjaśnienia w samym tekście. Z kolei rozbudowana sekcja „przeczytaj także” nie zastąpi trafnych odnośników umieszczonych tam, gdzie rodzi się pytanie.
Nie ograniczaj się do kierowania czytelników z nowych artykułów do starych. Po publikacji wartościowego tekstu wróć do wcześniejszych materiałów i sprawdź, gdzie naturalnie pasuje odnośnik do nowego opracowania. Przykładowo artykuł o kalendarzu publikacji może teraz odsyłać do instrukcji przygotowania serii wpisów. W ten sposób powiązania działają w obie strony, a czytelnik może wejść w temat z różnych punktów.
Sprawdzaj linki podczas redakcji i aktualizacji
Przed publikacją otwórz każdy dodany odnośnik. Sprawdź, czy prowadzi do zamierzonej strony, czy tekst docelowy nadal odpowiada na zapowiedziane pytanie i czy oba materiały nie przeczą sobie po zmianach redakcyjnych. Przeczytaj też akapit bez klikania: link nie powinien rozbijać zdania ani zastępować potrzebnej informacji. Jeśli kierujesz do oferty, nazwij ją zgodnie z jej charakterem, zamiast przedstawiać jako neutralne rozwinięcie tematu.
Podczas późniejszej aktualizacji artykułu ponów ten krótki przegląd. Zmieniony tytuł, przeniesiona podstrona lub nowy, trafniejszy poradnik mogą wymagać poprawienia odnośnika. Pomocna jest prosta lista publikacji z przypisanymi tematami i powiązanymi tekstami; nie musi być rozbudowanym narzędziem. Najważniejsza zasada pozostaje stała: każdy link powinien mieć jasny powód istnienia i prowadzić czytelnika do odpowiedzi, którą obiecuje.
